mujaheed'z

Okul, dersler, hayat, arkadaşlar.. Bazen bunca karmaşanın içinde durup “Ne yapıyorum ben?” diyorum da… Yaptığım tek şey günü kurtarmak. Günde 4 sınav olmak, 35* sıcakta otobüse binmek, pantolonun g*te yapışması, terlemek, cepte para olmaması, susuzluktan kavrulmak.. Bazen okumaya gerek olmadığını düşünüyorum. Öğrendiğimiz şeylerin çoğu gereksiz diyorum. Çoğumuzun ilkokuldayken dediği gibi, fonksiyonlar hayatta ne zaman karşımıza çıkacak? Veya iç açı ortaylar? Öğretmenlerin kaprisleri, eski kafalılıkları… Öğrenciyi “mal” gibi sağa sola itmeleri.. Ve en önemlisi insan yerine koymamaları.
İsrailli orospu çocukları yardım gemilerimize saldırmışlar. Bunu bahane ederek gruplarına üye toplamaya çalışan sivilceli ergenleri gördükçe midem bulanıyor. Bari bunlar üzerinden rant sağlamaya çalışmayın lan.. R.T. Erdoğan ve tayfası “şiddetle kınıyoruz”,”diplomasiyi kullanarak çözeceğiz”,”insanlık dışı”,”barbarlık” gibi yuvarlak cümleler kurarak sinirimi daha da bozuyor. İran bile kendi vatandaşları olmadığı halde “israil krediyi doldurdu, bi dahaki hareketinde vururuz” diyor. Bizimkiler lak lak lak. Bir abimin dediği gibi, demek ki Kıbrıs Harekatı sırasında AKP başta olsaydı, kıbrıs şimdi tamamen rumlarındı. Eceviti sevmem ama Erdoğan’dan daha cesur olduğu ortada.
Velhasıl dostlar, vaktim olsa ve cümleleri toparlayabilsem ana bacı giderdim, isyanım var çok.
Not: Bu yazı geometri sınavından 0 olmanın köreltici etkisiyle yazılmıştır.(ne kadar çok üç nokta kullanmışım yau)